Wiecznie młodę pędy świeżą buchnęły zielenią jak ramiona ku słońcu uniesione człowieka który wcale nie jest wiecznie młody, strzelaja ku słońcu gdy wiosna dotyka nas wiecznie są młode nasze marzenia choć drzewo już wśród słojów się pogubiło latami wiecznie młode puszcza w niebo pędy wiecznie młode są nasze marzenia

A miłość jest... brak mi słów miłość ,wszystkim dla mnie A miłość to przecież Ty i słów tu nie potrzeba przecież wierszy płomiennych nie trzeba tu bo miłość Twoje ma imię.

jakby rzucone w piaski wiatru ślady które zostawiamy w życiu ścieżki ulotne rozwiewa wiatr chwyta w swe objęcia na chwilę zaledwie którą życie trwa ślady na wietrze zostawiamy ulotne ścieżki naszych dni a wiatr dzisiaj porusza tylko świece dzisiaj zostały w nim ślady dni dotyka ognia prawie gasi jakby chciał rozwiąc ogień ślady na wietrze dni które odeszły ludzi którzy odeszli...zostały ślady na wietrze

Rzeką smutku płyną te Narodu dni,rzęka smutku ogarnia nas i pytania dlaczego trzeba takiej rzeki nam by dostrzec żesmy Naród w mrowiu pamięci ogni dzis wszyscysmy jaśni nagle dzisiaj żałobne kiry spowiły narodowe płótna dzisiaj wszyscysmy razem dzisiaj więc daj nam Panie gdy płótna zgubia czern razem być.Dzisiaj w zadumie pochyleni we łzach co się cisną same dzisiaj czesć i pamięc ulice przemierza i ten Katynski las znowu poraniony ziemia tragiczna nam wszyscysmy jak ten las poranięńi kikuty drzew w żalu bezlistnym dziś tylko kwiaty rodzi dzisiaj bruk.Taki to mój prywatny żalu wpis

jest taka dziewczyna której wszystko chciałbym dać jest tak właśnie gdy vsmiecha się wszystko to tak wiele znaczy wszystko to miłość cała jest dla niej warto żyć mówię wam warto dla miłości żyć mówię wam warto żyć warto kochać .Bo życie bez niej puste jest jakby ktos wypuścił ze świata ptaki nic tylko cisza codzienności w uszach dzwoni bez niej wszystko jakies takie smutne jest bez barw choć niby kwina kwiaty cóż z tego jeśli nie ma ich komu dać ba ja mówię wam jest taka Dziewczyna dla której warto żyć jest taka miłość co życie zmienia mówię jest!

jak mam namalować jej twarz tak mi drogą, najdroższa jak ja namalować by oddać co czuję patrzę na to zdjęcie vsmiech na twarzy słyszę go jeszcze czuję w powietrzu te przedziwnie cudowna obecność jak namalować przeciez tego nie potrafię składam więc słowa te jak kolory rysy mi najdroższe nimi oddaje powstaje portret który nosze tu głęboko lecz nie o portret chodzi a o nią ona dla mnie najwazniejsza

Pisze tę słowa jak modlitwę ja zwykły szary człowiek jak duch szary błądzący drogami. Piszę do Ciebie słowa jak modlitwę do żdźbła trawy pagórka tej ziemii którą przecie też jesteś słowa zwyczajne choć pełne wzruszenia modlitwa jak prośba jest o zrozumienie milczysz i patrzysz na mnie okiem człowieka w potrzebie quo vadis pytasz do Ciebie ciągle do Ciebie biorę tę dłon w gescie wsparcia i patrzę w te oczy pytające quo vadis do Ciebie zawsze trudna to droga błądzącym dwakroć więc patrzę i proszę Cię o zrozumienie Ty wszystko możesz i oto dzisiaj Cię proszę Panie prywatna tą prawie modlitwa Ty wszędzie jesteś to wiem i tak czuję ja jak duch szary człowiek o zrozumienie proszę i miłość pomny tamtego dzis jeszcze ze mną będziesz taka mała malutka i skromna jak gorczycy ziarno więc tak i ja proszę o zrozumienie w cichosci ziarna tego

tej wiosny,tamtej wiosny wiosen wszystkich świata wyznanie on kocha ona kocha tak było i jest póki wiosen w sercach naszych nie zabraknie na świecie tym póki wiosna w sercach naszych gościć będzie póki panią tych serc będzie wiosny wyznania wiosna splecione dłonie spacery wiosny drogami póki ty póki ja wszystko w nas wiosna będzie marzec kwiecień maj maje wszystkie wszystkie ich bzy wszystkie nasze bzy wiosna wyznania wszystkie są na przekór kalendarzom smutnym czasem vsmiechem też mogą być przeciez one wszystkim tym co zbliża nas wiosna co miłość w pogodzie ma kaczkami co łącza się w pary więc mili moi bierzcie z kaczek wiosenne przykłady taki morał z wiersza tego

objąć chcę tę jedną jedyną chwilę objąć uchronić ją przed czasem który ucieka jak gość co wpadł w odwiedziny tę chwilę która śpiesznie ucieka jakby bała się zostać dłużej objąć ocalić chwilę co jest jak gwiazda ulotna chwila czasu odprysk ucieka ocalić zatrzymać w kadrze jedną chwilę ocalić tę częśc która jest jak jedną jedyną jakby mgiełka co ucieka świtem rozwiąna wiatrem który porywą wszystko...choć zostać pragnie na zawsze naturą chwili zrodzona ulega co rusz to jej właśnie

tak chciałbym o Panie ujrzeć Twa twarz w tłumie tak chciałbym nie widze wciąż nie ta góra nie ten łotr wciąż nie to wspinam się na ten mój wierzchołek zdarzeń wśród nich chciałbym o Panie ujrzeć Twoja twarz znowu nie widzę jej płyną słowa słuszne ważne a ja chciałbym wśród nich ujrzeć Twa twarz Panie didimos jam jest Panie szukam góry tej na której chciałbym...mijają dni zdarzenia wśród tych dni chciałbym o Panie lecz wszystko jest przecięź Tobą we wszystkim Ona jest dotknąć jej by zobaczyć trzeba ślepcowi oto jest mój Pan a ja chciałbym dostrzec w tym tłumie wciąż nie ta góra a on we wszystkim przeciez jest w tobie we mnie tym trawy żdźble jak dziecko pytam lecz już nie dzieckiem ja tak chciałbym ...